Leczenie żylaków siateczkowatych
Nie ma osoby, która nie widziałaby na swoich nogach lub twarzy siateczek lub gwiazd naczyniowych – to nic innego jak żylaki żył podskórnych.
Cechy występowania zarówno żylaków, jak i pajączków, czyli żył siateczkowatych, są takie same – osłabienie ściany żylnej i wzrost ciśnienia w żyłach. U kobiet żylaki siateczkowate występują znacznie częściej, co można wytłumaczyć ciążą i porodem. Warto również zwrócić uwagę na ryzyko zawodowe, w szczególności choroba ta może dotyczyć chirurgów, nauczycieli, handlowców, stewardes itp., czyli osób spędzających znaczną część swojego czasu pracy w pozycji stojącej, zwłaszcza jeśli występuje predyspozycja genetyczna do żylaków. Podobne zmiany mogą pojawić się z wiekiem, na przykład zwiększają się niebiesko-fioletowe żyły w skórze (na udach i łydkach). Wzrost ciśnienia w małych żyłach, które przechodzą do tkanki podskórnej i skóry, prowadzi do ich zwiększenia, zarówno średnicy, jak i długości. Żyły te zaczynają się skręcać, zwijać. Dzieje się tak, ponieważ ciśnienie w żyłach jest wyższe niż wytrzymałość ściany żylnej. Naczynia włosowate, które odprowadzają krew do tych małych żył, rozciągają się i skręcają. Takie żyły mogą wystawać ponad powierzchnię skóry, a nawet niewielki uraz może spowodować krwawienie.
Żylaki siateczkowe
Normalnie krew przepływa żyłami od stopy do płuc i serca za pomocą specjalnej zastawki. Takie żyły charakteryzują się elastycznością i małą średnicą; są niewidoczne lub widoczne przy dobrym oświetleniu u osób z bardzo cienką warstwą tłuszczu podskórnego, a ponadto o bardzo jasnej i przejrzystej skórze.
Żylaki siateczkowate są problemem raczej estetycznym, który jednak nie zagraża zdrowiu i rzadko prowadzi do powikłań.
Diagnoza jest bardzo prosta – wystarczy badanie lekarskie.
Warunki zapobiegania i kontroli rozwoju żylaków siateczkowatych i żylaków u osób z predyspozycjami genetycznymi: normalizacja masy ciała, prawidłowe odżywianie, aktywny tryb życia; zaleca się zwrócenie uwagi na pływanie. Należy unikać ciężkiej pracy fizycznej, podnoszenia ciężkich przedmiotów, długotrwałych obciążeń statycznych, skakania. Szczególnie zwracamy uwagę na szkodliwość stepowania – silne uderzenia piętą o palce prowadzą do szybkiego rozwoju żylaków u osób z genetycznie osłabioną ścianą naczyń.
Warto zwrócić uwagę na rolę odzieży dzianej, takiej jak: pończochy i rajstopy przeciwżylakowe, w profilaktyce żylaków u pacjentów z grupy ryzyka. Tylko lekarz może zalecić noszenie pończoch uciskowych o 1, 2 lub 3 stopniu ucisku, na podstawie wyników badania pacjenta.
Reticular varicose veins before treatment
After 1 session of sclerotherapy. Marking the veins with a marker before the next procedure
Leczenie żylaków siateczkowatych
Skleroterapia. Specyfika tej metody polega na zastosowaniu przez lekarza specjalnego leku, który wywołuje miejscowy stan zapalny żyły, a następnie jej sklerozę i zwężenie naczyń i żył (za pomocą małych igieł o średnicy odpowiadającej średnicy naczynia włosowatego). Im cieńsze naczynie włosowate, tym cieńsza igła. Zabieg wymaga specjalistycznego przeszkolenia i wysokich umiejętności technicznych. Po zabiegu siateczka żylna znika po pewnym czasie. Często jeden zabieg wystarcza, aby całkowicie rozwiązać problem. Jednak w przypadku dużej liczby naczyń włosowatych konieczne jest przeprowadzenie kilku zabiegów. Zabieg jest bezbolesny, a pacjent po nim może swobodnie chodzić. Zawsze możesz skontaktować się z nami w sprawie pytań dotyczących żylaków siateczkowych.
Laserowe leczenie żylaków siateczkowych: Terapia laserowa działa wolniej niż skleroterapia. Jest skuteczna w leczeniu drobnych pajączków naczyniowych. Może być konieczne przeprowadzenie więcej niż jednego zabiegu, a całkowite zniknięcie żylaków może zająć około roku.
Te dwie metody nie są ze sobą sprzeczne, należy je stosować łącznie. Po skleroterapii wykonuje się zabieg laserowy w celu uzyskania najlepszych efektów.
Skutki uboczne: przejściowe przebarwienie skóry w miejscu, w którym wykonano skleroterapię; powstawanie pęcherzy; przejściowe niewielkie uczucie dyskomfortu w miejscach, w których leczono pajączki naczyniowe.