Cellulit to lipodystrofia, czyli zmiany w skórze i tkance tłuszczowej podskórnej. Powstaje w wyniku zaburzeń hormonalnych i prowadzi do zaburzeń mikrokrążenia z obrzękiem limfatycznym.

Cellulit, który widzimy na co dzień, na plaży, w lustrze, nie jest chorobą. Ze względu na liczne publikacje w mediach, cellulit kojarzy się przede wszystkim z problemami estetycznymi, które zazwyczaj wymagają stosowania maści i kremów.

Leczenie cellulitu należy powierzyć specjaliście. Objawy cellulitu mogą wahać się od drobnych zmian estetycznych po poważne upośledzenie funkcji kończyny i występowanie bólu. Na szczególną uwagę zasługuje cellulit stwardniały – jest chorobą i bez odpowiedniego leczenia może prowadzić do poważnych problemów.

Skóra jest zewnętrzną powłoką ciała, która chroni je przed licznymi czynnikami zewnętrznymi

Skóra składa się z naskórka, skóry właściwej i tkanki tłuszczowej podskórnej (podskórnej).
Skóra uczestniczy w oddychaniu, termoregulacji, metabolizmie, różnych rodzajach wrażliwości powierzchniowej (ból, ucisk, temperatura) i wielu innych procesach. Mięśnie sprężyste, kolagenowe i gładkie nadają skórze wysoką wytrzymałość i elastyczność.

Tłuszcz podskórny składa się z tkanki łącznej i komórek tłuszczowych (adipocytów), przez które przechodzą naczynia krwionośne i włókna nerwowe.

Nieuszkodzona skóra charakteryzuje się obecnością dużej liczby małych adipocytów, zgrupowanych w „zrazikach tłuszczowych” otoczonych kolagenem i tkanką siateczkowatą. Komórki tłuszczowe są otoczone mikrokapilarami tętniczymi, żylnymi i limfatycznymi, przez które lipidy dostają się do krwi i odżywiają tkanki organizmu. Znajdują się tam również receptory nerwowe i włókna nerwowe, za pomocą których regulowane są funkcje tkanek.

Wyróżnia się 4 etapy rozwoju cellulitu:

• Pierwszym etapem jest obrzęk, który charakteryzuje się zatrzymywaniem płynu między komórkami. Jest to stosunkowo „łagodna” postać cellulitu.
• Drugi etap to zagęszczenie i stwardnienie włókien tkanki łącznej. Objawia się to pogorszeniem odpływu/dopływu krwi i limfy na poziomie naczyń włosowatych (skóra traci elastyczność i zmienia kolor).
• Trzecim stadium jest liposkleroza. Bardzo często towarzyszy jej dermoskleroza. Skóra pogrubia się, pojawiają się przebarwienia. Krążenie krwi w skórze i tkance podskórnej jest znacznie upośledzone. Ten etap jest często określany jako „ciężka postać cellulitu”.
• Czwarty etap charakteryzuje się wzrostem liczby guzków, które łączą się ze sobą i są źródłem bólu przy dotyku lub ucisku. Mogą tworzyć się owrzodzenia. Dość często obserwuje się infekcję.

Powyższa klasyfikacja jest bardzo umowna. W sąsiadujących obszarach skóry i tkanki podskórnej mogą zachodzić jednocześnie różne procesy. Im bliżej stopy, tym słabszy stan naczyń włosowatych tętniczych, żylnych i limfatycznych, tym gorsze ukrwienie tkanek i szybsze zachodzenie w nich zmian troficznych. Możliwość usunięcia cellulitu w Kijowie i obwodzie kijowskim oferuje nasza klinika patologii naczyniowej.

Leczenie

Głównym warunkiem sukcesu jest normalizacja krążenia krwi w tkankach. Zwiększony przepływ krwi tętniczej oraz poprawa odpływu krwi żylnej i limfy przyczyniają się do przywrócenia procesów metabolicznych. Jednocześnie konieczna jest korekta gospodarki hormonalnej, wodno-tłuszczowej, elektrolitowej itp.

Uwaga! Wszelkie gwałtowne i agresywne manipulacje skórą i tkanką podskórną prowadzą do negatywnych konsekwencji. Na przykład, niewłaściwy masaż bańką chińską lub tzw. masaż próżniowy może rozciągnąć i tak już osłabione włókna tkanki łącznej, uszkodzić naczynia włosowate (istnieje ryzyko rozwoju i postępu żylaków siateczkowatych, pogłębiającego się zastoju limfatycznego).

Wniosek:

Metody leczenia cellulitu i limfostazy (w początkowych stadiach) nie różnią się. Kompleksowe leczenie (sprzętowe i farmakologiczne), mające na celu poprawę drenażu limfatycznego skóry i tkanki podskórnej, normalizację metabolizmu substancji aktywnych w nich zawartych, pomaga przywrócić strukturę skóry i zmniejszyć objętość ciała, zwiększyć elastyczność skóry i wyeliminować jej zwiotczenie.

Umawiać się

Запис Leczenie cellulitu спершу з'явиться на Klinika patologii naczyniowej.

Żylaki to jedna z najczęstszych chorób naczyń. U zdrowej osoby normalnym wskaźnikiem jest krążenie krwi w żyłach od kończyn dolnych do płuc i serca.

W przypadku patologii:

• krążenie krwi przez żyły w kierunku płuc i serca jest znacznie utrudnione;
• U pacjentów z żylakami występują rozszerzone żyły, gwałtownie podwyższone ciśnienie krwi i upośledzone krążenie krwi żylnej;
• dochodzi do zastoju krwi żylnej, w wyniku czego żużle zaczynają się gromadzić i osadzać na tkankach kończyn dolnych;
• żyły zaczynają się skręcać, ich ściany stają się cieńsze, tworzą się tętniaki, a krążenie krwi w zastawkach żylnych ulega pogorszeniu;
• W przypadku miejscowych, tętniakowatych poszerzeń żył, przepływ krwi jest turbulentny (przepływ krwi zmienia się z laminarnego na turbulentny). Ryzyko tworzenia się zakrzepów krwi w tych zmienionych żyłach jest niezwykle wysokie. Jeśli w niesprzyjających okolicznościach wystąpi zakrzepowe zapalenie żył lub zakrzepica żył zmienionych w wyniku żylaków, choroba przekształca się w inną chorobę. Podczas gdy medycyna nauczyła się radzić sobie ze zwykłymi żylakami, proces leczenia zakrzepowego zapalenia żył jest znacznie inny ze względu na swoją złożoność. Owszem, istnieją metody i leki pozwalające na rozpuszczenie zakrzepów krwi, operacje wykonuje się na zakrzepowych obszarach układu żylnego, ale nie zawsze są one skuteczne. Nie wspominając o tym, że podczas odrywania się zakrzepów krwi zdarzają się przypadki zakrzepicy ze skutkiem śmiertelnym. Zakrzepica żył kończyn dolnych i rozwój choroby pozakrzepowej (pozakrzepowej) prowadzą do niepełnosprawności.

Wizualnie żylaki kończyn dolnych to obecność poszerzonych i krętych żył na stopie, podudziu i udzie. W miarę postępu choroby żylakowatej w dolnej jednej trzeciej podudzia, w tkankach zachodzą zmiany troficzne, aż do powstania troficznych owrzodzeń żylnych, które nie goją się latami.

W naszej klinice oferujemy kompleksowe konsultacje i leczenie żylaków.

Według klasyfikacji ICD-10 (Międzynarodowa Klasyfikacja Chorób) wyróżnia się:

• I83.0 Żylaki kończyn dolnych z owrzodzeniem
• I83.1 Żylaki kończyn dolnych z zapaleniem
• I83.2 Żylaki kończyn dolnych z owrzodzeniem i zapaleniem
• I83.9 Żylaki kończyn dolnych bez owrzodzenia i stanu zapalnego

Rodzaje żylaków kończyn dolnych

Może mieć wiele rodzajów: od pojawienia się małej sieci naczyń włosowatych po pojawienie się owrzodzeń i zmian troficznych skóry. W szczególności są to następujące typy:

• żylaki głównych żył podskórnych i naczyń o przepływie pionowym i poziomym;
• żylaki żył podskórnych (żylaki miejscowe);
• żylaki żył głębokich;
• żylaki siateczkowate (pojawianie się małych żył śródskórnych na udach i podudziach);
• Żylaki wewnątrzmiednicy – ​​stan fizyczny człowieka, któremu towarzyszy ból narządów miednicy. Żylaki występują również dość często na tylnej, wewnętrznej powierzchni ud;
• żylaki jako objaw angiodysplazji (nieprawidłowości w rozwoju naczyń krwionośnych).

Klinika specjalizująca się w leczeniu żylaków w Kijowie

Jedną z pierwszych dolegliwości jest defekt kosmetyczny – żylaki. W miarę postępu choroby pojawia się uczucie szybkiego zmęczenia, ciężkości nóg, skurcze mięśni łydek, szczególnie wieczorem, a czasami w nocy, a także parestezje. Obrzęki mogą pojawić się pod koniec dnia, czasami wieczorem, zwłaszcza po długim staniu na nogach, ale po nocnym odpoczynku całkowicie zanikają. W przyszłości, z powodu braku leczenia żylaków, obrzęki po nocnym odpoczynku nie znikną.

Po wpisaniu w wyszukiwarkę internetową zapytania: „żylaki+operacja+cena+Kijów” otrzymają Państwo oferty budżetowe, jednak leczenie powikłań wymaga wysokich kwalifikacji, biorąc to pod uwagę, ustalamy optymalną cenę za usługi w naszej klinice.

Powikłania żylaków

Z czasem, wraz z postępem żylaków i dekompensacją przepływu krwi, pojawiają się zaburzenia troficzne, zlokalizowane częściej na wewnętrznej powierzchni dolnej jednej trzeciej podudzia: stwardnienie, przebarwienia, zapalenie skóry, lipodystrofia, stwardnienie skóry, a następnie rozwija się owrzodzenie troficzne.

Koszt leczenia żylaków w Kijowie i leczenie

Celem leczenia jest przywrócenie krążenia krwi w chorej kończynie. Leczeniem żylaków zajmują się chirurdzy naczyniowi, czyli flebolodzy – chirurdzy naczyniowi specjalizujący się w chorobach żył.

Niestety, uszkodzonej żyły nie da się przywrócić do pierwotnego stanu żadną metodą terapeutyczną. Nie ma tabletek ani maści na żylaki. Ani pijawki, ani diety, ani zioła lecznicze nie pomogą pozbyć się żylaków. Pacjenci zgłaszają się do specjalisty późno, gdy w tkankach kończyn dolnych występują już znaczne zmiany zwyrodnieniowe, a nawet żylne owrzodzenia troficzne.

Koszt leczenia żylaków jest kwestią złożoną, ponieważ zależy od konkretnej choroby i jej stopnia zaawansowania.

We wszystkich rodzajach leczenia konieczne jest wyeliminowanie poziomego i pionowego refluksu krwi żylnej. W tym celu chirurg musi przeprowadzić operację nieoperacyjnej zastawki ujściowej żyły odpiszczelowej, żylakowatego pnia żyły odpiszczelowej i jego dopływów oraz zmienionych żył.

Przed zabiegiem chirurg naczyniowy musi ocenić ogólny stan układu żylnego. Wymaga to wykonania szeregu badań, skanowania dupleksowego układu żylnego, a nawet flebografii dożylnej.

Istnieje wiele metod leczenia żylaków, jednak obecnie najskuteczniejszą metodą jest zabieg operacyjny – wenektomia (według American Venous Registry).

Kobieta cierpiąca na żylaki obu kończyn dolnych

W ostatnim czasie małoinwazyjne metody leczenia chirurgicznego, wykonywane poprzez mikroskopijne nacięcia lub nakłucia skóry (miniwenektomia, miniflebektomia, stripping typu short-short), sprawdziły się, ale wymagają specjalistycznego sprzętu i odpowiedniego przeszkolenia chirurgów. Kiedy pojawia się pytanie: gdzie leczyć żylaki w Kijowie? – zaczynamy szukać odpowiedniego i kompetentnego lekarza. Dlatego zawsze chętnie udzielamy wysokiej jakości konsultacji w naszej klinice.

Laserowa ablacja żył to zabieg ambulatoryjny. Klinika leczenia żylaków w Kijowie dysponuje precyzyjnym laserem. Podczas zabiegu żyła nie jest usuwana, lecz poddawana obliteracji dożylnej, czyli wypalaniu za pomocą wysokoenergetycznego lasera dożylnego. Zaletą takiego zabiegu jest możliwość wykonania zabiegu poprzez nakłucia skóry, co daje dobry efekt kosmetyczny.

Ablacja żył prądem o częstotliwości radiowej (ablacja wewnątrzżylna prądem o częstotliwości radiowej) to technika podobna do laserowej ablacji żył. Do żyły wprowadza się sondę, przez którą energia o wysokiej częstotliwości jest pompowana do ściany żyły, która następnie jest „wypalana”. W rezultacie ściana żyły przekształca się w bliznę łącznotkankową.

Zabiegi z zastosowaniem technik endoskopowych (endoskopy chirurgiczne): wykonuje się je w przypadku, gdy nie jest możliwe wykonanie nacięcia skóry w rzucie żyły, w przypadku gdy żyły przeszywające znajdują się pod owrzodzeniem troficznym.

Skleroterapia: stosowana czasami jako metoda pomocnicza, polegająca na „wypalaniu” żyły specjalnymi środkami chemicznymi. Ostatnio metoda ta jest rzadko stosowana, ponieważ została zastąpiona bezpieczniejszą skleroterapią piankową. Jednak jest ona również rzadko stosowana przez chirurgów naczyniowych ze względu na dużą liczbę nawrotów.

Leczenie farmakologiczne jest konieczne jako metoda pomocnicza i samodzielna w różnych stadiach choroby żylaków, przy obecności przeciwwskazań do leczenia operacyjnego, jak również po zabiegu operacyjnym.

Terapia uciskowa jest zalecana we wszystkich stadiach żylaków. Stosowanie pończoch uciskowych może zahamować postęp choroby, a nawet wyeliminować niektóre objawy kliniczne.

Rodzaj wyrobów uciskowych (pończochy lub rajstopy uciskowe) oraz stopień ucisku (1. stopień, 2. stopień, 3. i 4. stopień) powinien zostać ustalony przez chirurga naczyniowego, który bierze pod uwagę rodzaj uszkodzenia naczynia, cechy strukturalne pacjenta, a nawet jego płeć.

Leczenie żylaków powinien przeprowadzić chirurg naczyniowy, który po zdiagnozowaniu układu naczyniowego ustala sposób leczenia, biorąc pod uwagę specyfikę organizmu pacjenta. Zapytanie internetowe „żylaki+lekarz+Kijów” cieszy się niewątpliwie dużym zainteresowaniem ze względu na powszechność występowania tej choroby.

Przemówienie dr. Lirnika w telewizji

Umawiać się

Запис Leczenie żylaków спершу з'явиться на Klinika patologii naczyniowej.

Owrzodzenia troficzne znane są od czasów starożytnych. Wspomina o nich nawet Biblia. Wrzody znajdowano w mumiach w egipskich grobowcach. Od wieków ludzie poszukują lekarstw i sposobów leczenia owrzodzeń troficznych.

Nadal stanowi to problem dla ludzi i wyzwanie dla sektora opieki zdrowotnej. Owrzodzenia troficzne są bardzo trudne w leczeniu.

Owrzodzenie troficzne prowadzi do upośledzenia zdolności do pracy i niepełnosprawności. Pacjent nie może samodzielnie brać prysznica, nosić normalnych butów, ubrań, korzystać z plaży ani basenu. Jeśli nie podejmie się leczenia owrzodzeń troficznych w porę, może rozwinąć się przewlekła infekcja, która ostatecznie doprowadzi do powikłań ze strony układu odpornościowego, serca, płuc, nerek itp. U pacjentów z długo nie gojącymi się owrzodzeniami istnieje wysokie ryzyko ich przekształcenia się w nowotwór.

Leczenie owrzodzeń troficznych w Kijowie

Należy zrozumieć, że owrzodzenie troficzne nie powstaje samoistnie, lecz w wyniku powikłań konkretnej choroby. Owrzodzenie troficzne to zespół objawów, które pojawiają się w wyniku zaburzenia odżywienia tkanek (na przykład z powodu słabego krążenia krwi lub jej odpływu, zaburzenia regulacji nerwowej lub z innych przyczyn bądź ich kombinacji). Leczenie owrzodzeń troficznych można porównać do wierzchołka góry lodowej, w której kryje się większa część, a także źródło choroby.

Istnieje wiele rodzajów owrzodzeń troficznych. W trakcie mojej praktyki lekarskiej wyleczyłem wielu pacjentów z owrzodzeniami troficznymi. Każdy przypadek był inny. Leczenie jest zawsze bardzo indywidualne. To nie owrzodzenia troficzne wymagają leczenia, ale pacjent. Czasami, aby wyleczyć pacjenta, konieczne jest wyeliminowanie nie jednej, a kilku przyczyn. Na przykład: owrzodzenie troficzne powstało w wyniku żylaków, a następnie u pacjenta rozwinęła się cukrzyca, osteoporoza, nadciśnienie, grzybicze zmiany skórne, wyprysk bakteryjny itp., a wszystkie te czynniki wymagają kompleksowego leczenia.

Pacjent może zmieniać dziesiątki maści, chodzić do różnych specjalistów, brać mnóstwo tabletek, ale nie osiąga oczekiwanych rezultatów. Zrozpaczony brakiem efektów leczenia owrzodzeń troficznych, pacjent ucieka się do tradycyjnej medycyny, którą proponują mu znachorzy, ale bez rezultatów.

Nawet nowoczesne, zaawansowane technologicznie metody nie gwarantują całkowitego pozbycia się owrzodzeń. Zdarzają się przypadki leczenia owrzodzeń troficznych, które są trudne do wyleczenia. Na przykład, zespół bólowy u pacjentów z wrzodem Martorella nie ustępuje nawet po zastosowaniu narkotycznych leków przeciwbólowych.

Statystyki pokazują, że obecnie owrzodzenia troficzne żylne występują u 2% populacji krajów rozwiniętych. A to miliony ludzi

• U prawie co piątego pacjenta przewlekły wrzód staje się przyczyną skostniałego zapalenia okostnej wskutek rozprzestrzenienia się choroby na kości;
• W 1,6-3,5% przypadków powikłaniem owrzodzeń troficznych kończyn dolnych jest zwyrodnienie złośliwe;
• u znacznej części chorych podstawowa patologia wiąże się z chorobą zwyrodnieniową stawu skokowego;
• Wrzód troficzny powikłany jest różą i ropnym zapaleniem żył

Oto kilka sposobów leczenia wrzodów:

• na skutek zaburzeń przepływu krwi żylnej (żylaki, zakrzepowe zapalenie żył, choroba pozakrzepowa);
• z powodu upośledzonego przepływu krwi tętniczej;
• na skutek zaburzeń odpływu limfatycznego (limfostaza, słoniowacizna, czyli słoniowacizna);
• na skutek zaburzenia unerwienia tkanek (owrzodzenia neurotroficzne powstają w wyniku uszkodzenia tkanek nerwowych i pni nerwowych);
• z powodu chorób układowych (choroby krwi, nerek, metaboliczne, zapalenia naczyń, kolagenozy itp.);
• owrzodzenia ropne (zakaźne) powstają wskutek obniżenia odporności i mikrourazy, zapalenie mieszków włosowych, czyraczność, ropne zapalenie skóry, wyprysk ropny (przyczyną powstawania owrzodzeń zakaźnych może być również gruźlica, kiła, trąd itp.);
• owrzodzenia powstają w wyniku działania czynników fizycznych (w szczególności owrzodzenia popromienne);
• owrzodzenia, które powstają w wyniku narażenia na działanie czynników chemicznych (kwasów, zasad, rozpuszczalników itp.);
• powstawanie owrzodzeń troficznych na skutek działania innych negatywnych czynników.

Leczenie owrzodzeń troficznych

Jak wspomniano powyżej, nie należy leczyć owrzodzenia troficznego, ale samego pacjenta z owrzodzeniem troficznym. Tylko w tym przypadku można liczyć na efekty. Od pacjenta wymagamy jednego – powrotu do zdrowia. Wymaga to kompleksowego podejścia do pacjenta i jego choroby.

Umawiać się

Запис Leczenie owrzodzeń troficznych спершу з'явиться на Klinika patologii naczyniowej.

Leczenie limfostazy, obrzęku limfatycznego kończyn górnych, to zespół objawów, który występuje u niektórych pacjentów po leczeniu raka piersi.

Limfostaza kończyny górnej

Zespół pomastektomii (dalej PMS) składa się z:

• obrzęk limfatyczny (limfostaza, obrzęk limfatyczny) kończyn górnych, przedniej ściany klatki piersiowej, ramienia (rozwija się u 35-40% chorych);
• upośledzony odpływ żylny z chorej kończyny;
• zmiany bliznowate ściany klatki piersiowej (brak piersi);
• zmiany bliznowate w okolicy pachwinowej (spowodowane usunięciem węzłów chłonnych pachwinowych);
• upośledzenie funkcji ruchowej stawu barkowego – u 40% chorych występuje ograniczenie ruchomości stawu barkowego;
• uszkodzenie splotu nerwu ramiennego z rozwojem zaburzeń czuciowych i ruchowych, zaburzeniem regulacji napięcia naczyniowego, polineuropatią;
• oparzenie tkanek popromienne (powstaje w wyniku leczenia radiacyjnego);
• włóknienie tkanek kończyny górnej, ramienia, przedniej ściany klatki piersiowej i łopatki;
• pojawienie się róży;
• zaburzenia psycho-emocjonalne związane z głównymi chorobami onkologicznymi i następstwami operacji;
• W wyniku PMEC mogą rozwinąć się zaburzenia przepływu krwi w naczyniach szyjnych, aż do zaburzeń krążenia mózgowego włącznie.

PMEC wyróżnia się według czasu wystąpienia. Wczesne stadium występuje na etapie leczenia operacyjnego, późne stadium rozwija się od kilku miesięcy do kilku lat.

Klasyfikacja PMES (limfatoza kończyn górnych, obrzęk limfatyczny kończyn górnych)

Wyróżnia się następujące objawy limfostazy kończyn górnych:

• Stopień 1 – zwiększenie objętości kończyny do 150 ml (w porównaniu do zdrowej kończyny)
• Stopień 2 – od 150 do 300 ml lub + 1-2 cm objętości w barku
• Stopień 3 – od 350 do 500 ml lub + 2-4 cm objętości w barku
• Stopień 4 – od 500 do 700 ml lub +4-6 cm objętości w barku
• Stopień 5 – powyżej 700 ml i obwód barku powyżej 7 cm

Leczenie PMEC

Metody leczenia PMEC można podzielić na zachowawcze i chirurgiczne. W zależności od specyfiki uszkodzenia danej kończyny, lekarz zaleca odpowiednie i indywidualne leczenie. Tylko w takim przypadku proces leczenia będzie bezpieczny dla zdrowia pacjenta.

Zdjęcie poniżej przedstawia jeden z efektów leczenia pacjentów, którzy odwiedzili naszą klinikę. Udzielamy również konsultacji w zakresie limfostazy kończyny górnej po mastektomii.

Umawiać się

Запис Obrzęk limfatyczny kończyn górnych спершу з'явиться на Klinika patologii naczyniowej.

Obrzęk limfatyczny, czyli limfostaza kończyn dolnych, można podzielić na pierwotny i wtórny.

Pierwotny obrzęk limfatyczny występuje przy urodzeniu lub w okresie wzrostu organizmu. Wrodzony – rozwija się od urodzenia. Wczesny – rozpoczyna się w dzieciństwie. Późny – rozpoczyna się w wieku dorosłym.

Wtórny obrzęk limfatyczny występuje po operacji (zwykle onkologicznej – po usunięciu węzłów chłonnych w celu zapobiegania przerzutom guza pierwotnego. Dotyczy to onkoginekologii, onkoproktologii, onkourologii itp.) lub po radioterapii. Obrzęk limfatyczny może wystąpić po chorobach zakaźnych, takich jak róża. Istnieje wiele innych przyczyn obrzęku limfatycznego.

Limfostazę kończyn dolnych można rozpoznać na podstawie następujących objawów: brak naczyń limfatycznych i węzłów chłonnych (aplazja), bardzo cienkie, niewystarczająco duże węzły chłonne (hipoplazja), nadmiernie rozszerzone kanały limfatyczne (ektazja).

Warto również zaznaczyć, że na rozwój wtórnego zastoju limfatycznego kończyn dolnych negatywnie wpływają czynniki chemiczne i fizyczne, zaburzenia hormonalne, przemiana materii, nadmierna, niekontrolowana masa ciała, infekcje itp.

Limfostazę kończyn dolnych można podzielić na jednostronną i obustronną. Zdarzają się jednak przypadki, gdy choroba obejmuje jedną połowę ciała, czyli kończyny górne i dolne po tej samej stronie.

Limfostaza kończyn dolnych i leczenie zachowawcze

Wynik leczenia zachowawczego w dużej mierze zależy od tego, jak szybko pacjent zgłosi się po pomoc od momentu wystąpienia obrzęku limfatycznego. Brak terminowej konsultacji lekarskiej opóźni proces leczenia i może wiązać się z powikłaniami. W leczeniu zachowawczym stosuje się:

• Masaż drenażu limfatycznego manualnego
• Pneumatyczny masaż kompresyjny
• Stosowanie bandażu na kończynę
• Żywienie dietetyczne
• Terapeutyczne wychowanie fizyczne
• Odzież uciskowa (specjalne rękawy, rękawiczki, pończochy, legginsy itp. o różnym splocie)
• Leki farmakologiczne
• Szczegóły leczenia ustala wyłącznie lekarz

Stosujemy metodę leczenia, która pod względem skuteczności nie ustępuje identycznym metodom stosowanym przez wiodące kliniki limfatyczne w Niemczech i Izraelu. Jeśli martwi Cię limfostaza kończyn dolnych, skontaktuj się z nami. Oprócz leków farmakologicznych i diety, stosujemy, jeśli to możliwe i nie szkodzi pacjentowi, pneumomasaż uciskowy z użyciem urządzeń Lymphopress produkcji izraelskiej, ćwiczenia terapeutyczne i koniecznie – pończochy uciskowe.

Umawiać się

Запис Obrzęk limfatyczny kończyn dolnych спершу з'явиться на Klinika patologii naczyniowej.

W połowie ubiegłego wieku hiszpański lekarz Fernando Martorell Otzet opisał owrzodzenie troficzne kończyn dolnych, które nazwał „owrzodzeniem nadciśnieniowym Martorella”. Uważał, że jego występowanie jest związane z nadciśnieniem tętniczym. Ponadto, zdaniem lekarza, patofizjologia owrzodzeń nadciśnieniowych opiera się na zaburzeniach krążenia krwi w skórze.

Gdy u pacjenta zostanie zdiagnozowany owrzodzenie troficzne, czyli owrzodzenie Martorella, stanowi to dokładną definicję rodzaju choroby.

Wrzód Martorella

Lokalizacja i rozprzestrzenianie się owrzodzeń Martorella (owrzodzeń hipertonicznych) ma swoją specyfikę – najczęściej powstają na przedniej, zewnętrznej lub tylnej powierzchni podudzi i stóp. Choroba ta dotyka głównie kobiety po 40. roku życia. W początkowej fazie rozwoju obserwuje się płytkie owrzodzenia, bez widocznej ziarniny, drobne rany, miejscami obszary czarnej martwicy skóry właściwej. Jeśli nie zwrócisz uwagi na te objawy w porę i nie skonsultujesz się z lekarzem, owrzodzenia będą się powiększać, a dołączy do nich infekcja wtórna.

Jednak najbardziej charakterystyczną cechą owrzodzeń nadciśnieniowych, spośród innych rodzajów owrzodzeń kończyn dolnych, jest intensywny zespół bólowy: Ból ten powoduje u pacjenta ogromne cierpienie. Nawet niewielki opatrunek staje się dla niego bolesnym zabiegiem. Zdarzają się przypadki, gdy zespołu bólowego nie da się usunąć ani złagodzić nawet silnymi lekami przeciwbólowymi. Podczas mojej praktyki leczenia owrzodzeń Martorella spotkałem pacjentów z myślami samobójczymi, które pojawiły się w wyniku długotrwałego i ciągłego bólu. Z powodu tego bólu pacjenci są pozbawieni normalnego snu i rozwijają się u nich poważne zaburzenia psychoneurologiczne.

W przebiegu tej choroby obserwuje się również zmiany patofizjologiczne w naczyniach, które można wykryć w badaniu duplex; badanie to pozwala również określić, czy doszło do uszkodzenia głównych tętnic i żył. Rozpoznanie owrzodzenia Martorella potwierdza również mikroskopowe badanie wycinków skóry i tkanki podskórnej, które ujawnia hialinozę ścian naczyń i proliferację śródbłonka z całkowitym zanikiem światła naczyń.

Owrzodzenie troficzne Martorelli w swojej „czystej” postaci, opisanej przez hiszpańskiego lekarza Fernando Martorellę, nie występuje zbyt często. Pacjenci, oprócz nadciśnienia tętniczego, mogą mieć również współistniejące schorzenia – żylaki, miażdżycę zarostową, cukrzycę, nadwagę itp. Jeśli do wrzodu Martorelli doda się współistniejące schorzenia, diagnostyka i leczenie owrzodzeń tętniczych stają się jeszcze trudniejsze.

Proces leczenia owrzodzenia troficznego Martorella

Leczenie owrzodzeń nadciśnieniowych jest niezwykle trudnym zadaniem. Nawet najlżejszy dotyk powierzchni owrzodzenia podczas bandażowania może spowodować u pacjenta nie tylko dyskomfort, ale także nieznośne cierpienie. Wszystkie leki i maści stosowane na powierzchnię owrzodzenia powodują jedynie gwałtowne nasilenie bólu. W zależności od stopnia zaawansowania choroby, dobiera się leki stosowane w leczeniu owrzodzenia. Czasami konieczna jest zmiana kilkudziesięciu maści, kremów i proszków, aby uzyskać pozytywny efekt. Podczas leczenia owrzodzeń Martorella, czyli zespołu Martorella (ICD 10), konieczne jest wyrównanie ciśnienia tętniczego.

Umawiać się

Запис Wrzód Martotell спершу з'явиться на Klinika patologii naczyniowej.

Nie ma osoby, która nie widziałaby na swoich nogach lub twarzy siateczek lub gwiazd naczyniowych – to nic innego jak żylaki żył podskórnych.

Cechy występowania zarówno żylaków, jak i pajączków, czyli żył siateczkowatych, są takie same – osłabienie ściany żylnej i wzrost ciśnienia w żyłach. U kobiet żylaki siateczkowate występują znacznie częściej, co można wytłumaczyć ciążą i porodem. Warto również zwrócić uwagę na ryzyko zawodowe, w szczególności choroba ta może dotyczyć chirurgów, nauczycieli, handlowców, stewardes itp., czyli osób spędzających znaczną część swojego czasu pracy w pozycji stojącej, zwłaszcza jeśli występuje predyspozycja genetyczna do żylaków. Podobne zmiany mogą pojawić się z wiekiem, na przykład zwiększają się niebiesko-fioletowe żyły w skórze (na udach i łydkach). Wzrost ciśnienia w małych żyłach, które przechodzą do tkanki podskórnej i skóry, prowadzi do ich zwiększenia, zarówno średnicy, jak i długości. Żyły te zaczynają się skręcać, zwijać. Dzieje się tak, ponieważ ciśnienie w żyłach jest wyższe niż wytrzymałość ściany żylnej. Naczynia włosowate, które odprowadzają krew do tych małych żył, rozciągają się i skręcają. Takie żyły mogą wystawać ponad powierzchnię skóry, a nawet niewielki uraz może spowodować krwawienie.

Żylaki siateczkowe

Normalnie krew przepływa żyłami od stopy do płuc i serca za pomocą specjalnej zastawki. Takie żyły charakteryzują się elastycznością i małą średnicą; są niewidoczne lub widoczne przy dobrym oświetleniu u osób z bardzo cienką warstwą tłuszczu podskórnego, a ponadto o bardzo jasnej i przejrzystej skórze.

Żylaki siateczkowate są problemem raczej estetycznym, który jednak nie zagraża zdrowiu i rzadko prowadzi do powikłań.

Diagnoza jest bardzo prosta – wystarczy badanie lekarskie.

Warunki zapobiegania i kontroli rozwoju żylaków siateczkowatych i żylaków u osób z predyspozycjami genetycznymi: normalizacja masy ciała, prawidłowe odżywianie, aktywny tryb życia; zaleca się zwrócenie uwagi na pływanie. Należy unikać ciężkiej pracy fizycznej, podnoszenia ciężkich przedmiotów, długotrwałych obciążeń statycznych, skakania. Szczególnie zwracamy uwagę na szkodliwość stepowania – silne uderzenia piętą o palce prowadzą do szybkiego rozwoju żylaków u osób z genetycznie osłabioną ścianą naczyń.

Warto zwrócić uwagę na rolę odzieży dzianej, takiej jak: pończochy i rajstopy przeciwżylakowe, w profilaktyce żylaków u pacjentów z grupy ryzyka. Tylko lekarz może zalecić noszenie pończoch uciskowych o 1, 2 lub 3 stopniu ucisku, na podstawie wyników badania pacjenta.

Leczenie żylaków siateczkowatych

Skleroterapia. Specyfika tej metody polega na zastosowaniu przez lekarza specjalnego leku, który wywołuje miejscowy stan zapalny żyły, a następnie jej sklerozę i zwężenie naczyń i żył (za pomocą małych igieł o średnicy odpowiadającej średnicy naczynia włosowatego). Im cieńsze naczynie włosowate, tym cieńsza igła. Zabieg wymaga specjalistycznego przeszkolenia i wysokich umiejętności technicznych. Po zabiegu siateczka żylna znika po pewnym czasie. Często jeden zabieg wystarcza, aby całkowicie rozwiązać problem. Jednak w przypadku dużej liczby naczyń włosowatych konieczne jest przeprowadzenie kilku zabiegów. Zabieg jest bezbolesny, a pacjent po nim może swobodnie chodzić. Zawsze możesz skontaktować się z nami w sprawie pytań dotyczących żylaków siateczkowych.

Laserowe leczenie żylaków siateczkowych: Terapia laserowa działa wolniej niż skleroterapia. Jest skuteczna w leczeniu drobnych pajączków naczyniowych. Może być konieczne przeprowadzenie więcej niż jednego zabiegu, a całkowite zniknięcie żylaków może zająć około roku.

Te dwie metody nie są ze sobą sprzeczne, należy je stosować łącznie. Po skleroterapii wykonuje się zabieg laserowy w celu uzyskania najlepszych efektów.

Skutki uboczne: przejściowe przebarwienie skóry w miejscu, w którym wykonano skleroterapię; powstawanie pęcherzy; przejściowe niewielkie uczucie dyskomfortu w miejscach, w których leczono pajączki naczyniowe.

Umawiać się

Запис Żylaki siateczkowe спершу з'явиться на Klinika patologii naczyniowej.

Zespół stopy cukrzycowej rozwija się u ponad 10% pacjentów z cukrzycą. Główną przyczyną jest późne skierowanie pacjenta z cukrzycą do endokrynologa. U pacjentów z cukrzycą wysoki poziom glukozy powoduje destrukcyjne zmiany w naczyniach krwionośnych i układzie nerwowym.

Długotrwały przebieg choroby prowadzi do poważnych zmian strukturalnych:

• Układ sercowo-naczyniowy: ryzyko zawału serca i udaru mózgu wzrasta dwukrotnie ze względu na uszkodzenie dużych naczyń.
• Wzrok: Retinopatia cukrzycowa może prowadzić do stopniowej lub całkowitej utraty wzroku.
• Nerki: rozwija się niewydolność nerek, która może wymagać hemodializy.
• Układ nerwowy (polineuropatia): pojawiają się bóle nóg, mrowienie, drętwienie i utrata czucia w kończynach.
• Kończyny dolne: z powodu słabego gojenia się ran i upośledzonego przepływu krwi istnieje ryzyko wystąpienia „stopy cukrzycowej” i późniejszej amputacji.

Pacjenci z cukrzycą powinni być badani przez endokrynologa, neurologa i chirurga z częstotliwością od 1 raz na trzy miesiące do 1 raz na rok, w zależności od grupy ryzyka. Powyższe zalecenie dotyczące częstotliwości badań nie dotyczy pacjentów z otwartymi ranami – w takim przypadku powinni oni znajdować się pod stałą opieką lekarską.

Leczenie: aby zapobiec uszkodzeniom kończyn dolnych, obumarciu nerwów, skóry, tkanki podskórnej, rozwojowi gangreny, a także leczyć zespół stopy cukrzycowej, nasza klinika oferuje kompleksowe leczenie.

W początkowym stadium choroby, dzięki regularnemu leczeniu, można zatrzymać jej postęp, dając pacjentom możliwość pełnego życia i pracy.

W zaawansowanych stadiach choroby, z pojawieniem się obrzęków, owrzodzeń i objawów gangreny, leczenie staje się znacznie bardziej skomplikowane i trwa dłużej – tygodnie, miesiące, w zależności od stopnia zaawansowania stopy cukrzycowej. Jednak nawet wtedy, w większości przypadków, udaje się nam zatrzymać bolesny proces i uratować kończynę.

Umawiać się

Запис Zespół stopy cukrzycowej спершу з'явиться на Klinika patologii naczyniowej.

Uciskowe wyroby pończosznicze medyczne (podkolanówki, pończochy, rajstopy przeciwżylakowe)

Kompresja jest od dawna stosowana w leczeniu żylaków kończyn dolnych i owrzodzeń troficznych. Na przykład, w starożytnym Egipcie, w mumiach znalezionych w grobowcach egipskich znajdowano zabandażowane kończyny dolne ze śladami owrzodzeń troficznych za życia, co stanowiło pierwowzór bandaży elastycznych.

Bandaże elastyczne mają zarówno zalety (niska cena), jak i wady.

Pończochy uciskowe zastąpiły bandaże uciskowe. Pierwsze pończochy uciskowe były wykonane z gumy lub nici gumowej. Jednak nawet teraz niektórzy producenci produkują pończochy z nicią gumową.

Nowoczesne pończochy uciskowe utrzymują optymalną równowagę wodno-temperaturową skóry; są wzbogacone jonami srebra i działają antybakteryjnie; utrzymują się na kończynach dzięki temu, że zakrywają niezbędną część skóry, nie zsuwają się i nie spadają.

Pończochy uciskowe o stopniowanym ucisku są obecnie używane przez miliony ludzi na całym świecie, ratując tysiące istnień ludzkich. Są one kompleksowo stosowane w profilaktyce i leczeniu żylaków kończyn dolnych i nie tylko. Dostępne są w różnych stopniach ucisku.

Pojawiły się już pończochy uciskowe do spania. Są bardzo popularne w Japonii. Łagodzą obrzęki i zmęczenie.

Istnieją klasy kompresji „A” oraz I, II, III i IV.

Klasa „A” o kompresji nie większej niż 18 mmHg – przeznaczona dla osób ze zwiększonym obciążeniem statycznym kończyn dolnych – stewardes, chirurgów, tancerzy baletowych, tancerzy itp. Dla tych kategorii osób zaleca się stosowanie rajstop, pończoch i podkolanówek turystycznych i sportowych (w celu uzyskania dobrych efektów).

Osobno, pomiędzy klasą „A” a I, a czasem II stopniem ucisku, wyróżnia się pończochy medyczne do porodu i pończochy szpitalne – są to specjalne pończochy, rajstopy, przeznaczone dla pacjentek znajdujących się w pozycji poziomej (leżącej).

• I klasa ucisku. Oprócz medycznych wyrobów uciskowych (rękawice, pończochy, rajstopy) przeznaczony jest do stosowania na kończyny dolne z uciskiem na poziomie kostki 18-21 mm Hg. Stosowany jest we wczesnych stadiach przewlekłej niewydolności żylnej (zespół ciężkich nóg, skłonność do obrzęków, żylaki siateczkowate, teleangiektazje), w czynnościowej flebopatii, w profilaktyce niewydolności żylnej w ciąży, a także w profilaktyce zakrzepicy żył głębokich.
• II klasa ucisku. Obejmuje medyczne pończochy uciskowe na kończyny dolne o ucisku na poziomie kostki 23-32 mm Hg. Stosowane są w leczeniu żylaków, szczególnie u kobiet w ciąży, w zakrzepowym zapaleniu żył, w terapii uciskowej po stwardnieniu żył i operacjach żył kończyn dolnych, a także w profilaktyce zakrzepicy żył głębokich u osób z grupy ryzyka.

• III klasa ucisku. Trzecia klasa ucisku obejmuje medyczne pończochy uciskowe na kończyny dolne, zapewniające ucisk na poziomie kostki 34-46 mm Hg. Stosuje się je w leczeniu żylaków z zaburzeniami troficznymi i obrzękiem, zakrzepicy żył głębokich, zespołu pozakrzepowego żył, niewydolności limfatycznej oraz w terapii uciskowej po zabiegach operacyjnych żył kończyn dolnych.
• Klasa IV ucisku. Obejmuje medyczne pończochy uciskowe na kończyny dolne z uciskiem na poziomie kostki powyżej 49 mm Hg. Stosowane w przypadku obrzęku limfatycznego i wrodzonego żylakowatości.

Pończochy uciskowe do leczenia obrzęków

Medyczne pończochy uciskowe antylimfatyczne mogą być tkane okrągło lub płasko. Ich zadaniem jest utrzymanie rozmiaru kończyny po leczeniu obrzęku limfatycznego. – kluczowy element w leczeniu obrzęku lipidowego oraz obrzęku limfatycznego rąk i nóg. Pończochy uciskowe na obrzęk lipidowy pozwalają na stabilizację, spowolnienie i zatrzymanie postępu obrzęku.

Istnieją pończochy uciskowe przeznaczone do leczenia obrzęku limfatycznego (limfostazy) kończyn górnych

Nieelastyczne ubrania uciskowe zapinane na rzepy, co ułatwia zakładanie i zdejmowanie. Możliwość regulacji i kontroli terapeutycznie skutecznego ucisku czyni produkty circaid wyjątkowymi.

Bandaże na nogi Circaid-Circaid Juxtafit Premium

Stopień kompresji, model, fiksację i inne niezbędne parametry może określić wyłącznie lekarz specjalizujący się w leczeniu chorób naczyniowych – chirurg naczyniowy.

Istnieje również lista chorób, w których noszenie pończoch uciskowych jest przeciwwskazane. Należą do nich choroby tętnic kończyn dolnych, gdy ciśnienie skurczowe na tętnicy piszczelowej tylnej wynosi poniżej 80 mm Hg; ciężkie postacie polineuropatii cukrzycowej i angiopatii; niewydolność krążeniowo-oddechowa; owrzodzenia troficzne o etiologii innej niż żylna; ostre zakażenie tkanek miękkich; septyczne zapalenie żył.

Instrukcja doboru dzianin medycznych

Rozmiar produktu dobiera się na podstawie indywidualnych wymiarów anatomicznych kończyny. Górna krawędź pończochy powinna znajdować się 5-10 cm nad poziomem zmiany żylnej. W przypadku skłonności do obrzęków, pomiary należy wykonywać rano, przed wstawaniem z łóżka.

• b – obwód w najwęższej części podudzia powyżej kostek;
• з – obwód w najszerszej części podudzia;
• d – obwód rzepki;
• g – obwód uda, 5 cm poniżej pachwiny;
• h – obwód najszerszej części uda;
• t – obwód talii;
• AD – długość od pięty do pomiaru d;
• AG – długość od pięty do pomiaru g.

Medyczne pończochy uciskowe o klasie kompresji 3 (czasami) i klasie kompresji 4 (zawsze) wymagają dodatkowych pomiarów i są wykonywane na zamówienie. Rozmiar produktu jest ustalany na podstawie tabel rozmiarów medi.

Dzięki pończochom uciskowym Mediven zabieg jest niewidoczny dla otoczenia. Dzięki nim zawsze będziesz czuć się komfortowo, a co najważniejsze, stosowanie medycznych pończoch uciskowych Mediven to gwarancja skuteczności zabiegu. Na efekty nie trzeba będzie długo czekać.

Umawiać się

Запис Dzianina terapeutyczna спершу з'явиться на Klinika patologii naczyniowej.