Leczenie owrzodzeń troficznych

Leczenie owrzodzeń troficznych w Kijowie

Owrzodzenia troficzne znane są od czasów starożytnych. Wspomina o nich nawet Biblia. Wrzody znajdowano w mumiach w egipskich grobowcach. Od wieków ludzie poszukują lekarstw i sposobów leczenia owrzodzeń troficznych.

Nadal stanowi to problem dla ludzi i wyzwanie dla sektora opieki zdrowotnej. Owrzodzenia troficzne są bardzo trudne w leczeniu.

 

Owrzodzenie troficzne prowadzi do upośledzenia zdolności do pracy i niepełnosprawności. Pacjent nie może samodzielnie brać prysznica, nosić normalnych butów, ubrań, korzystać z plaży ani basenu. Jeśli nie podejmie się leczenia owrzodzeń troficznych w porę, może rozwinąć się przewlekła infekcja, która ostatecznie doprowadzi do powikłań ze strony układu odpornościowego, serca, płuc, nerek itp. U pacjentów z długo nie gojącymi się owrzodzeniami istnieje wysokie ryzyko ich przekształcenia się w nowotwór.

Leczenie owrzodzeń troficznych w Kijowie

Należy zrozumieć, że owrzodzenie troficzne nie powstaje samoistnie, lecz w wyniku powikłań konkretnej choroby. Owrzodzenie troficzne to zespół objawów, które pojawiają się w wyniku zaburzenia odżywienia tkanek (na przykład z powodu słabego krążenia krwi lub jej odpływu, zaburzenia regulacji nerwowej lub z innych przyczyn bądź ich kombinacji). Leczenie owrzodzeń troficznych można porównać do wierzchołka góry lodowej, w której kryje się większa część, a także źródło choroby.

Istnieje wiele rodzajów owrzodzeń troficznych. W trakcie mojej praktyki lekarskiej wyleczyłem wielu pacjentów z owrzodzeniami troficznymi. Każdy przypadek był inny. Leczenie jest zawsze bardzo indywidualne. To nie owrzodzenia troficzne wymagają leczenia, ale pacjent. Czasami, aby wyleczyć pacjenta, konieczne jest wyeliminowanie nie jednej, a kilku przyczyn. Na przykład: owrzodzenie troficzne powstało w wyniku żylaków, a następnie u pacjenta rozwinęła się cukrzyca, osteoporoza, nadciśnienie, grzybicze zmiany skórne, wyprysk bakteryjny itp., a wszystkie te czynniki wymagają kompleksowego leczenia.

Pacjent może zmieniać dziesiątki maści, chodzić do różnych specjalistów, brać mnóstwo tabletek, ale nie osiąga oczekiwanych rezultatów. Zrozpaczony brakiem efektów leczenia owrzodzeń troficznych, pacjent ucieka się do tradycyjnej medycyny, którą proponują mu znachorzy, ale bez rezultatów.

Nawet nowoczesne, zaawansowane technologicznie metody nie gwarantują całkowitego pozbycia się owrzodzeń. Zdarzają się przypadki leczenia owrzodzeń troficznych, które są trudne do wyleczenia. Na przykład, zespół bólowy u pacjentów z wrzodem Martorella nie ustępuje nawet po zastosowaniu narkotycznych leków przeciwbólowych. Statystyki pokazują, że tacy pacjenci bardzo często mają myśli samobójcze z powodu nietolerancji bólu.

 

Statystyki pokazują, że obecnie owrzodzenia troficzne żylne występują u 2% populacji krajów rozwiniętych. A to miliony ludzi

• U prawie co piątego pacjenta przewlekły wrzód staje się przyczyną skostniałego zapalenia okostnej wskutek rozprzestrzenienia się choroby na kości;
• W 1,6-3,5% przypadków powikłaniem owrzodzeń troficznych kończyn dolnych jest zwyrodnienie złośliwe;
• u znacznej części chorych podstawowa patologia wiąże się z chorobą zwyrodnieniową stawu skokowego;
• Wrzód troficzny powikłany jest różą i ropnym zapaleniem żył

Oto kilka sposobów leczenia wrzodów:

• na skutek zaburzeń przepływu krwi żylnej (żylaki, zakrzepowe zapalenie żył, choroba pozakrzepowa);
• z powodu upośledzonego przepływu krwi tętniczej;
• na skutek zaburzeń odpływu limfatycznego (limfostaza, słoniowacizna, czyli słoniowacizna);
• na skutek zaburzenia unerwienia tkanek (owrzodzenia neurotroficzne powstają w wyniku uszkodzenia tkanek nerwowych i pni nerwowych);
• z powodu chorób układowych (choroby krwi, nerek, metaboliczne, zapalenia naczyń, kolagenozy itp.);
• owrzodzenia ropne (zakaźne) powstają wskutek obniżenia odporności i mikrourazy, zapalenie mieszków włosowych, czyraczność, ropne zapalenie skóry, wyprysk ropny (przyczyną powstawania owrzodzeń zakaźnych może być również gruźlica, kiła, trąd itp.);
• owrzodzenia powstają w wyniku działania czynników fizycznych (w szczególności owrzodzenia popromienne);
• owrzodzenia, które powstają w wyniku narażenia na działanie czynników chemicznych (kwasów, zasad, rozpuszczalników itp.);
• powstawanie owrzodzeń troficznych na skutek działania innych negatywnych czynników.

 

Leczenie owrzodzeń troficznych

Jak wspomniano powyżej, nie należy leczyć owrzodzenia troficznego, ale samego pacjenta z owrzodzeniem troficznym. Tylko w tym przypadku można liczyć na efekty. Od pacjenta wymagamy jednego – powrotu do zdrowia. Wymaga to kompleksowego podejścia do pacjenta i jego choroby.

Umawiać się